Eline Helena

Als kind was acht mijn lievelingsgetal. Ik speelde piano, danste en zong. De noten wezen mij de weg, maar diep vanbinnen klonk het verlangen om muziek te laten ontstaan vanuit gevoel. Dat verlangen rustte jarenlang in stilte, tot het via de Ankh en de Lemniscaat opnieuw begon te bewegen.

Nu ontstaat klank vanuit mijn lichaam zelf via ritme, resonantie, via instrumenten als de Ocean drum, de rainstick en de Shruti box.
Mijn stem herinnert haar oorspronkelijke vrijheid. Het lichaam beweegt, herinnert, danst. Zo stroomt de toon van het leven weer door. Net als de Ankh die trilling geeft en de energie stroom in beweging zet. 

De 8 komt terug als Lemniscaat. Het herinnert mij aan het oneindige, aan de dans van het leven die zich telkens vernieuwt. De Lemniscaat brengt integratie en diepere verbinding met mezelf.

In stilte luister ik naar de klank die voorafgaat aan elk geluid. Ik stem mij af op wat van binnen beweegt, op de resonantie van mijn hart. Daarin leeft mijn kracht, zuiverheid, het vermogen om alles te laten trillen en helder te blijven.

Jouw laten herinneren dat wij zelf de klank en trilling zijn, dat het leven zich door ons heen laat horen en dat elk moment een toon is in het grotere lied is een grote eer.